
W Opolu ruszyło cykliczne badanie liczby osób w kryzysie bezdomności, które odbywa się w nocy od 3 do 5 marca. Badanie ma na celu rzetelne określenie skali bezdomności oraz dotarcie do osób, które pozostają poza systemem wsparcia.
Działania obejmują zarówno placówki pomocowe, jak noclegownie, schroniska dla osób bezdomnych, ogrzewalnie, mieszkania wspomagane i treningowe, domy dla matek z dziećmi, ośrodki interwencji kryzysowej, jak i specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie. Równocześnie uwzględniane są miejsca niemieszkalne, w których mogą przebywać osoby w kryzysie bezdomności – pustostany, altany działkowe, piwnice, klatki schodowe, ulice, dworce PKP i PKS oraz inne miejsca poza systemem wsparcia.
– Liczenie osób bezdomnych odbywa się w całej Polsce co dwa lata. Służby docierające do osób w kryzysie bezdomności przeprowadzają z nimi wywiady. Opracowano specjalny kwestionariusz, który pozwala zbadać m.in. zmiany w strukturze osób bezdomnych. Dzięki niemu można sprawdzić, czy wśród osób bezdomnych rośnie liczba kobiet – tak jak ma to miejsce w Opolu – czy obniża się średni wiek, a może coraz starsze osoby dotknięte są tym kryzysem. Kwestionariusz pozwala także określić obywatelstwo badanych – mówi Małgorzata Kozak, dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Opolu.
Pozyskanie aktualnych danych jest kluczowe dla planowania lokalnej polityki społecznej. Wyniki badania pozwolą zaktualizować wiedzę o liczbie osób w kryzysie bezdomności, przygotować i wdrożyć skuteczniejsze działania pomocowe oraz lepiej dostosować zasoby do realnych potrzeb mieszkańców. To istotny krok w kierunku budowania systemu wsparcia, który skutecznie odpowiada na wyzwania społeczne i pomaga osobom znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji życiowej. W działaniach biorą udział pracownicy ośrodków pomocy społecznej, policja, straż miejska, streetworkerzy, organizacje pozarządowe oraz wolontariusze.
Małgorzata Kozak:
Autor: Wojciech Niewiadomski