Słuchaj online
Celem festiwalu było zainteresowanie współczesnych artystów klasyką literatury i wykorzystanie jej potencjału. W tegorocznym konkursie udział wzięło 5 grup teatralnych z różnych miast. Na deskach Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu przedstawili własne interpretacje „Klasyki Żywej”.
– W tym roku dominowała epoka romantyzmu, widzowie zobaczyli m.in. „Sen Srebrny Salomei” Juliusza Słowackiego oraz dwa spektakle, które opierały się na tekście „Ballady i romanse” Adama Mickiewicza – podsumowuje Beata Kowalczyk, koordynator pionu komunikacji i sprzedaży w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu.
– Sięganie po klasykę i próba jej uwspółcześnienia, albo zaprezentowania klasycznego tekstu w oryginalny sposób jest bardzo ciekawym wyzwaniem, zarówno dla reżysera, jak i aktora – opowiada Miłosz Pietruski, aktor.
– Polska klasyka to jest taki materiał, który może żywo dialogować ze współczesnością i dzisiejszymi czasami. Określać Polskę, to w jakim miejscu jesteśmy. Natomiast nie otrzymałem tego, czego oczekiwałem – mówi Piotr Ratajczak, juror.
W tym roku nie przyznano głównej nagrody, aczkolwiek wyróżniono dwa spektakle. Były to „Sen Srebrny Salomei”, które zaprezentował Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, oraz „Znachor” z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.
Konfrontacjom towarzyszyły też spotkania z aktorami i reżyserami, koncerty oraz czytania performatywne.
Beata Kowalczyk, Miłosz Pietruski, Piotr Ratajczak:
autor: Sara Rostkowska
