Fot. Maria Kołowrot, Radio Doxa
Gościem świątecznego, wielkanocnego wydania audycji „Doxa klasycznie” jest ks. dr Piotr Borowiak, prezbiter diecezji gliwickiej, który obecnie posługuje jako wikariusz w parafii św. Mikołaja w Lublińcu; a skoro przedstawia się tu ks. Piotra w kontekście okolicznościowego odcinka programu muzycznego, to koniecznie trzeba dodać, że jest on także wykładowcą przedmiotów liturgicznych w Diecezjalnym Instytucie Muzyki Kościelnej w Opolu oraz organistą i znawcą pieśni kościelnych. W Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego ks. Borowiak zaprasza do posłuchania najpierw najsłynniejszego bodaj fragmentu oratorium „Mesjasz” Georga Friedricha Händla (1685-1759), czyli wyjątku „Alleluja” z 2. części tegoż utworu, a potem – nie może być inaczej, jeżeli znawca pieśni kościelnych wybiera muzykę do odtworzenia w ramach audycji – czterech pieśni kościelnych, bardzo dobrze nam znanych; są to kolejno: „Zwycięzca śmierci, piekła i szatana”, „Otrzyjcie już łzy, płaczący”, „Nie zna śmierci Pan żywota” albo „Pieśń o Zmartwychwstaniu Pańskim” – autorem słów tej pieśni jest Franciszek Karpiński (1741-1825) – oraz „Alleluja, żyw już jest śmierci Zwyciężyciel” – to z kolei pieśń wykonywana wyłącznie na Śląsku. Na życzenie ks. Piotra wieńczą audycję dwa śpiewy gregoriańskie, bez których nie sposób wyobrazić sobie świąt Zmartwychwstania, mianowicie sekwencja wielkanocna „Victimae paschali laudes” oraz antyfona maryjna „Regina coeli”, które emitowane są wraz z ich polskimi adaptacjami – to jest: „Niech w święto radosne paschalnej ofiary” oraz „Raduj się, nieba Królowo”. Wypada wyjaśnić, iż ks. Borowiak stwierdza w audycji, że wielka to radość dla siedzącego za kontuarem organisty, kiedy wypełniony ludźmi kościół gromko śpiewa. We Wielkanoc odnośne stwierdzenie ks. Borowiaka nabiera jednak jeszcze także nieco innego, o wiele głębszego, teologicznego znaczenia: dziś Kościół – nie kościół-budynek, ale Kościół-wspólnota – śpiewa z wielkiej radości, że oto ostatecznie tryumfuje Życie.